Selecteer een pagina

Heftige foto hè? Eén maand aan insuline-injecties! (Terwijl de vingerprikken er nog niet eens bij zijn afgebeeld, zo’n 8 tot 12x per dag zonder sensor). Super heftig, maar toch…. laat deze foto maar een heel klein gedeelte zien van wat Type 1 Diabetes echt is. Hoe bizar het ook klinkt, ik zou wensen dat het “slechts” alleen maar al die prikken, spuiten en apparaatjes zouden zijn. Deze foto laat veel zien, maar nog zóveel meer zie je niet….

Je ziet niet dat het 24 uur per dag door gaat, en niet alleen iets is tijdens het eten. De nachten dat ouders bezig zijn met hun kind. De alarmen. De dextro’s. Het extra bijspuiten. De pompstoringen net voordat we de deur uit willen. De tas met spullen die altijd mee moet. 
De hypo’s, je beroerd voelen, wiebelbenen en moeilijk kunnen praten. De angst voor een coma. De hypers, het maar niet lukken de waardes te laten zakken. Zo ziek voelen omdat je lichaam zichzelf vergiftigd. De frustratie, de onmacht. Het ontbreken van elke logica. Alles wat je eet moeten uitrekenen, hoeveel koolhydraten zitten er in? Bedenken hoeveel insuline je daarvoor gaat geven. Al die duizenden andere factoren die van invloed zijn op je waardes. (De zon die schijnt, de gymles, hormonen, spanning voor een toets.) Zoveel opschrijven en onthouden. Hoe reageert ze op een krentenbol? En hoe op een bakje popcorn? Zo je best doen en toch zelden een dag lang mooie waardes.

Op de foto zie je niet de verkeerde of te late diagnoses. De kinderen die overlijden. Tieners die jaren na de diagnose ’s ochtends niet meer wakker worden. De angst van de ouders. De complicaties. 
Je ziet niet de duizenden telefoontjes en appjes. “Hoeveel zit je?” “Wat heb je gebolust?” “Wat staat er op de verpakking?” “Ik kom er nu gelijk aan”. Je ziet niet het zakken, stijgen, zakken, stijgen, stijgen, verder stijgen. De geknakte infuusjes, verstopte canules, te warme of te koude insuline. 
O nee, het brood is op. Shit, ze hebben hier geen koelkast. Mama, ik wil dit niet meer.
Ouders die stoppen met werken. Moeders die altijd stand-by en in de buurt moeten zijn. Acute ziekenhuisopnames. Bloedafnames. Tranen. Allergische reacties op de plakkers. Al vol zitten terwijl je al gespoten hebt. Uitslapen terwijl je zakt.

Deze foto laat niet zien die keer dat ouders hun auto aan de kant van de weg zetten om in een vingertje te prikken, omdat ze twijfelen of hun kleutertje op de achterbank gewoon heel diep slaapt of bewusteloos is.

Type 1 Diabetes, zoveel meer dan “alleen” prikken meten spuiten eten….

#T1D #type1diabetes #autoimmuunziekte
#weneedawareness #weneedacure